Lunar Recession : రాత్రి వేళ భూమికి వెన్నెల కాంతులు పంచే సహజ ఉపగ్రహం చంద్రుడు నిశ్శబ్దంగా మన నుంచి దూరమవుతున్నాడు. శాస్త్రవేత్తల లేటెస్ట్ గణాంకాల ప్రకారం చంద్రుడు ప్రతి ఏటా సగటున 3.83 సెంటీమీటర్లు (సుమారు 1.5 అంగుళాలు) చొప్పున భూమికి దూరంగా జరుగుతున్నాడు. ఖగోళ శాస్త్రంలో ఈ వినూత్న పరిణామాన్ని ‘లూనార్ రిసెషన్’ (Lunar Recession) అని పిలుస్తారు. మనుషుల గోళ్లు పెరిగే వేగంతో సమానంగా సాగుతున్న ఈ ప్రక్రియ, దీర్ఘకాలంలో భూభౌతిక వ్యవస్థను పూర్తిగా మార్చనుంది.

చంద్రుడు దూరమవుతున్నాడనే విషయాన్ని శాస్త్రవేత్తలు ఏదో ఊహించి చెప్పడం లేదు. 1969 నుంచి 1971 మధ్య జరిగిన అపోలో మిషన్ల సమయంలో వ్యోమగాములు చంద్రుడి ఉపరితలంపై ప్రత్యేకమైన లేజర్ ప్రతిబింబ పరికరాలను (Retroreflectors) అమర్చారు. గత ఐదు దశాబ్దాలుగా భూమిపై నుంచి పంపిన లేజర్ కిరణాలు ఆ అద్దాలను తాకి తిరిగి రావడానికి పట్టే సమయాన్ని పికోసెకన్లలో గణించడం ద్వారా, భూమి-చంద్రుడి మధ్య పెరుగుతున్న దూరాన్ని అత్యంత కచ్చితత్వంతో నమోదు చేస్తున్నారు.

ఈ ప్రక్రియ వెనుక ప్రధాన కారణం భూమి భ్రమణం,చంద్రుడి గురుత్వాకర్షణ శక్తి వల్ల ఏర్పడే సముద్రపు ఆటుపోట్లే. భూమి తన అక్షం చుట్టూ తిరగడానికి 24 గంటలు పడితే, చంద్రుడు భూమిని చుట్టి రావడానికి 27.3 రోజులు పడుతుంది. భూమి వేగంగా తిరగడం వల్ల సముద్రపు అలలు చంద్రుడిని ముందుకు లాగినట్లు అయి, భూమి తన భ్రమణ శక్తిలో కొంత భాగాన్ని చంద్రుడికి బదిలీ చేస్తుంది. ఈ అదనపు శక్తి వల్ల చంద్రుడు కొద్దికొద్దిగా పై కక్ష్యలోకి జరుగుతున్నాడు.

Also Read : ఎర్ర సముద్రంలో నౌకలపై దాడి.. ఇరాన్‌కు ట్రంప్ స్ట్రాంగ్ వార్నింగ్

ఈ శక్తి బదిలీ ప్రక్రియలో చంద్రుడు పై కక్ష్యలోకి నెట్టబడుతుంటే, భూమి తన భ్రమణ వేగాన్ని క్రమంగా కోల్పోతోంది. అంటే, సముద్రపు అలల ఘర్షణ భూమి తిరిగే వేగానికి ఒక సహజమైన ‘బ్రేక్’ లా పనిచేస్తోంది. ఫలితంగా ప్రతి శతాబ్దానికి (100 ఏళ్లకు) భూమిపై రోజు నిడివి సుమారు 1.09 నుండి 1.78 మిల్లీసెకన్ల చొప్పున పెరుగుతోందని జియోఫిజిక్స్ పరిశోధనలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి.

చరిత్ర పుటలను తిరగేస్తే కోట్ల సంవత్సరాల క్రితం భూమిపై రోజు కాలవ్యవధి చాలా తక్కువగా ఉండేది. సుమారు 100 కోట్ల సంవత్సరాల క్రితం భూమిపై ఒక రోజు నిడివి కేవలం 19 గంటలు మాత్రమే ఉండేది. అంతకుముందు భూమి ఆవిర్భవించిన ప్రారంభంలో చంద్రుడు చాలా దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు ఒక రోజుకు 13 గంటల కంటే తక్కువ సమయం మాత్రమే పట్టేది. చంద్రుడు దూరమవుతున్న కొద్దీ భూమి వేగం తగ్గి, నేడు 24 గంటల వ్యవధికి చేరుకుంది.

ఈ లూనార్ రిసెషన్ ప్రక్రియపై గ్లోబల్ వార్మింగ్, మానవ నిర్మిత వాతావరణ మార్పులు కూడా ప్రభావం చూపుతున్నాయని లండన్ ప్రొఫెసర్ డేవిడ్ వాల్‌థామ్ వంటి నిపుణులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. ధ్రువాల వద్ద మంచు వేగంగా కరిగి సముద్ర మట్టాలు పెరగడం వల్ల భూమి ద్రవ్యరాశి పంపిణీలో మార్పులు వచ్చి, భూభ్రమణ వేగం తగ్గడం, రోజు నిడివి పెరిగే వేగం మరింత వేగవంతమవుతోందని విశ్లేషిస్తున్నారు.

చంద్రుడు దూరమవ్వడం వల్ల సంభవించే అత్యంత విచారకరమైన ఖగోళ మార్పు సూర్యగ్రహణాలపై పడుతుంది. ప్రస్తుతం భూమి నుంచి చూసినప్పుడు సూర్యుడు, చంద్రుడు ఒకే పరిమాణంలో కనిపిస్తుండటం వల్ల సంపూర్ణ సూర్యగ్రహణాలు (Total Solar Eclipses) వీక్షించగలుగుతున్నాం. కానీ చంద్రుడు దూరమై పరిమాణంలో చిన్నగా కనిపిస్తుండటం వల్ల, సుమారు 60 కోట్ల సంవత్సరాల తర్వాత భూమిపై సంపూర్ణ సూర్యగ్రహణం అనేదే సంభవించదు. కేవలం వలయాకార గ్రహణాలు (Annular Eclipses) మాత్రమే కనిపిస్తాయి.

భూమికి, చంద్రుడికి మధ్య దూరం పెరిగే కొద్దీ చంద్రుడి గురుత్వాకర్షణ ప్రభావం భూమిపై తగ్గుతుంది. దీనివల్ల సముద్రాల్లో ఉప్పొంగే అలల తీవ్రత క్రమంగా తగ్గిపోతుంది. ఇది కేవలం నీటి ప్రవాహాలకే కాకుండా, తీర ప్రాంత పర్యావరణ వ్యవస్థలపై, జలచరాల పునరుత్పత్తి చక్రాలపై , సముద్ర జీవవైవిధ్యంపై తీవ్రమైన ప్రభావం చూపే అవకాశముంది.

చంద్రుడి ఆకర్షణ శక్తి భూమిపై అన్ని వైపులా ఒకేలా ఉండటం లేదు. ఒకవైపు 4 శాతం ఎక్కువ ఉండటం, మరోవైపు తగ్గడం వల్ల కొన్ని ప్రాంతాల్లో అలల శక్తి గణనీయంగా మారుతోంది. న్యూయార్క్, లాస్ ఏంజెలెస్ వంటి తీరప్రాంత నగరాల్లో సముద్ర మట్టాలు హఠాత్తుగా వెనక్కి వెళ్లడం లేదా అకస్మాత్తుగా పెరగడం వంటి విచిత్ర పరిణామాలకు ఈ గురుత్వాకర్షణ వ్యత్యాసాలే కారణమని పరిశోధకులు గుర్తించారు.

చంద్రుడి కక్ష్యామార్గంలో వస్తున్న స్వల్ప మార్పుల వల్ల కొన్ని సమయాల్లో చంద్రుడు భూమికి అత్యంత సమీప స్థానానికి (Perigee) వచ్చినప్పుడు ‘సూపర్‌మూన్’గా దర్శనమిస్తుంటాడు. చంద్రుడి కక్ష్యలో సంభవించే ఈ తీవ్ర వైవిధ్యాల వల్ల ఆకాశంలో చంద్రుడు సాధారణం కంటే పెద్దగా, అత్యంత ప్రకాశవంతంగా కనిపించే అరుదైన దృశ్యాలు ఆవిష్కృతమవుతున్నాయి.

అనేకమందిలో ఉండే పెద్ద అనుమానం – చంద్రుడు ఎప్పటికైనా భూమి గురుత్వాకర్షణ దాటి ముగిసిపోతాడా లేదా వదిలిపోతాడా? దీనికి శాస్త్రవేత్తలు ‘లేనే లేదు’ అని సమాధానమిస్తున్నారు. చంద్రుడు భూమికి దూరమయ్యే వేగం చాలా సూక్ష్మమైనది. కొన్ని బిలియన్ల సంవత్సరాల తర్వాత భూమి-చంద్రుల భ్రమణ కాలాలు ఒకే స్థాయికి (Tidal Locking) చేరుకుని ఈ దూరం కావడం ఆగిపోతుంది. ఆ తర్వాత సూర్యుడి పరిణామక్రమంలో మార్పులు వచ్చినప్పుడు మాత్రమే వ్యవస్థలో మార్పులు వస్తాయి.

సంభవిస్తున్న ఈ మార్పులన్నీ లక్షలాది, కోట్లాది సంవత్సరాల కాలవ్యవధిలో జరిగే సుదీర్ఘ ఖగోళ ప్రక్రియలు. మన దైనందిన జీవితంలో లేదా రాబోయే కొన్ని వందల తరాల కాలంలో ఈ 3.83 సెంటీమీటర్ల దూరం వల్ల ఎలాంటి తక్షణ ప్రమాదమూ ఉండదని శాస్త్రవేత్తలు స్పష్టం చేస్తున్నారు. ఏది ఏమైనప్పటికీ, మన భూగ్రహ భవిష్యత్తును, కాలమానాన్ని, పర్యావరణ పరిణామాలను అర్థం చేసుకోవడంలో ఈ ‘చంద్రుడి దూరం’పై జరుగుతున్న పరిశోధనలు అత్యంత కీలకమైనవిగా నిలుస్తున్నాయి.

Also Read : జాబ్ మానేస్తే 22 లక్షలకు.. ఉద్యోగులకు టాప్ కంపెనీ బంపరాఫర్!